Anke den Duyn
'Het vergeten schilderij'
'Het logboek'

Home
Het vergeten schilderij
Down Under
Het bord
Een jongen van Vlie
Op de rivier
Cape Inscription
Achtergrond
Reserveren
Contact
Boeken
In de pers

Cape Inscription
'Daar ergens ver weg ligt Afrika.' Maria wijst over het water.
Met mijn hand boven mijn ogen tuur ik in de verte. Tussen Kaap de Goede Hoop en het Onbekende Zuidland liggen duizenden kilometers oceaan.
De avondzon kleurt de wolken rood. Een grote vogel scheert laag over de golven. Met een beetje fantasie tekenen de krachtige vleugels de vierkante zeilen van een Indievaarder.
De 'Eendracht' gaat voor anker. Een sloep maakt zich los van het schip.
Vermoeid door de maandenlange reis en uitgeput door het leven aan boord roeien de maats het bootje door de golven. Ze klimmen tegen de rotsen op. Nieuwsgierig naar het land achter de horizon.
...
Maria knielt naast me op de rots. Nog een beetje draaierig krabbel ik overeind. De zon hangt als een grote rode bal boven het water. De palen werpen lange schaduwen over de rots. Twee donkere pijlen gericht op het Onbekende Zuidland. Ik pak Maria's arm en kijk haar ernstig aan. 'Hier is het gebeurd, hier ligt de geschiedenis verborgen...'
...
'Moet je 'ns kijken, Luna!' Maria trekt aan mijn arm. 'Die man is hartstikke muzikaal.'
De vloerplanken kraken gevaarlijk als ik de vuurtoren binnenstap. 'Dat hier iemand kan wonen...' Ik staar onthutst naar de scheuren in de muur.
Een olielamp strooit schaduwen over hoog opgestapelde kisten en dozen. Tussen oude fuiken en hengels staat een ouderwets bed. Het is opgemaakt met witte lakens en een gestreepte deken.
Maria trekt een sleepnet aan de kant. 'Kijk hier, allemaal instrumenten.'
'Wat zou hij ermee doen?'
'Bespelen natuurlijk!' Maria haalt een glimmende trompet uit een koffer. Ze zet haar lippen tegen het mondstuk. 'Het ziet er allemaal goed uit.'
'Once a jolly swagman camped by a billabong...' De hese stem van Marly dringt door het smalle raam. Hij is op het bankje bij het vuur gaan zitten. Zijn vingers dansen over de toetsen. 'Who'll come a-waltzing, Matilda, with me?'
'Benieuwd wat hier in zit!' Maria heeft een kleine houten kist in haar handen.
Er kruipt een koude rilling over mijn rug.
'Waltzing Matilda, Waltzing Matilda', zingt oma. Haar gekleurde sjaaltje deint mee op de maat van de muziek.
Ik gris de kist uit Maria's handen en leg hem voor de voeten van de oude schipper. 'Hoe kom je aan die kist?'
Marly kijkt me glazig aan. Hij trekt een diepe zucht uit zijn accordeon.
'Da's een oudje', zegt oma. 'Zo worden ze niet meer gemaakt.'
'Ay, die ouwe kist.' Marly krabt in zijn baard. 'Die vond ik een tijdje geleden in mijn netten.'
'Dit is de kist van Juriaen', fluister ik.



'Hier is het gebeurd, hier ligt de geschiedenis verborgen...'