Anke den Duyn
'Het vergeten schilderij'
'Het logboek'

Home
Het vergeten schilderij
Down Under
Het bord
Een jongen van Vlie
Op de rivier
Cape Inscription
Achtergrond
Reserveren
Contact
Boeken
In de pers

Ontmoeting met Willem de Vlaming




Natuurlijk had ik hem wel eens zien staan op de kade van Vlieland, starend over het Wad, de platgeslagen schotel schitterend in het zonlicht. Willem de Vlaming, schipper in dienst van de VOC.
Ik keek raar op toen ik hem vijf jaar geleden aan de andere kant van de wereld (ik woonde met mijn gezin een jaar in West Australië) tegen het lijf liep. In een park in Perth, aan de oever van de rivier. Mijlenver van huis.

Verrast door deze onverwachte ontmoeting dook ik in het verleden en volgde het spoor van de Nederlandse schepen die in de 16e en 17e eeuw op de kust van het Onbekende Zuidland zijn gestrand. Op de basisschool wordt enthousiast verteld over de VOC: uitputtende reizen naar Indië, lucratieve specerijenhandel en de ontdekking van nieuwe landen maar de link naar het Onbekende Zuidland wordt zelden gelegd. De stranding van de 'Vergulde Draeck', het dramatische verhaal van de 'Batavia', de verdwijning van de ‘Ridderschap van Holland’, stuk voor stuk interessante maar vooral ook boeiende verhalen.

Mijn spoor eindigde op 'Cape Inscription'. Willem de Vlaming dook weer op in mijn gedachten. Hier op deze kale rots vond de schipper uit Vlieland, de man die zowel een rivier als een eiland haar naam gaf, het platgeslagen etensbord dat Dirk Hartog daar tachtig jaar eerder had achtergelaten. Wat een toeval en wat een ongelooflijk spannend avontuur...

Ik begon aan een verhaal maar het manuscript verdween in een la toen ik door het Nederlands Instituut voor Radioastronomie werd gevraagd om een boek te schrijven rond het thema radioastronomie. 'Het logboek', een avontuur op het Dwingelderveld waarin de geschiedenis wordt verteld door Luna, een meisje met de bijzondere gave om het verleden te laten herleven.

Na de presentatie van 'Het logboek' pakte ik de draad weer op en stapte aan boord van de 'Geelvinck'. Ik las de journalen, keek mijn ogen uit op de 'Rede van Texel' en liet me alles vertellen over het leven aan boord van een VOC schip. Op het duin van Vlieland zag ik opeens een jongen staan. Hij had sluik bruin haar dat over zijn schouders hing. Woedend hief hij zijn vuist, hij schreeuwde tegen de wind. Juriaen Ys- ik had mijn hoofdpersoon gevonden. Als ik hem nu op de een of andere manier in de kajuit van de 'Geelvinck' wist te krijgen, zou ik Willem de Vlaming ook een gezicht kunnen geven.

In Het maritiem museum in Rotterdam haalde de conservator de kustprofielen van Victor Victorsz uit het archief. Een magisch moment! De 'schilderijtjes' intrigeerden me, zeker ook omdat Nicolaes Witsen (opdrachtgever van de expeditie naar het Onbekende Zuidland) in de veronderstelling leek te zijn dat de onderneming hem twaalf kustprofielen zou opleveren. Uiteindelijk doken er elf in Nederland op. Waar was dat laatste kustprofiel gebleven? De twaalfde tekening- het vergeten schilderij...

Luna is inmiddels verhuisd naar Perth. Door haar bijzondere talent is zij de ideale persoon om de geschiedenis van de expeditie naar Onbekende Zuidland en het verhaal van Juriaen Ys te vertellen.